به گزارش تی وی تو و به نقل از فوتبال 360، زلاتان واقعا تصمیم دارد داستان بنجامین باتن را در فوتبال پیاده کند. فصل‌ها می‌آیند و می‌روند و ستاره سوئدی میلان به تنها چیزی که نمی‌اندیشد بازنشستگی است. از میلان خبر می‌رسد زلاتان ابراهیمویچ با وجود مصدومیت، برنامه جراحی و دوری از میادین تا ژانویه در آستانه تمدید قرارداد با روسونری است. ظاهرا توافق هم دوطرفه است و علاوه بر زلاتان، میلان هم خیال ندارد با ستاره‌اش خداحافظی کند.

آمار و ارقام در مورد مهاجم سوئدی میلان هم به تصمیم این بازیکن و باشگاه برای ادامه همکاری صحه می‌گذارند.

فوق ستاره روسونری در 2 فصل اخیر و با وجود مصدومیت‌های متعدد در 42 مسابقه برای تیم باشگاهی‌اش 23 بار گلزنی کرده و از حیث آمار هم حرف‌های زیادی در حد و اندازه‌های ستاره‌های جوان اروپا دارد.

آمار فنی هم این نکته را تایید می‌کنند زلاتان فقط شماره شمع تولدش بیشتر شده و عملکردش دستخوش تغییر چندانی نبوده است. 2.2 شوت در هر مسابقه، 1.9 بار موفقیت در نبردهای تن به تن در هر بازی، 72.5 درصد پاس صحیح و 3 پاس گل به اضافه گل‌های زده توسط زلاتان کاملا گواهی می‌دهند سن فوتبالی این بازیکن تغییری نکرده و همچنان کارایی خودش را دارد.

نکته دیگر در مورد او این است که مصدومیت معمولا بازیکنان جوان را هم از فرم خوبشان دور می‌کند و بازیکنان پا به سن گذاشته با مصدومیت به پایان دوران خود می‌رسند اما زلاتان ابراهیمویچ حتی زودتر از موعد اعلام شده توسط تیم‌های پزشکی آماده بازی می‌شود و بعد از مصدومیت هیچ نشانی از بازیکنی ندارد که مدت‌ها از میادین دور بوده است. 2 فصل پیش او در پاسخ به سوالی مبنی بر این که آیا با توجه به سنش برای 90 دقیقه دوندگی مشکلی ندارد، پاسخ داده بود: « به جای دویدن بیش‌تر، شوت‌های محکم‌تری می‌زنم».

شاید این روحیه خستگی‌ناپذیر قهرمان سوئدی سن‌سیرو رمز ادامه حیات فوتبالی‌اش باشد؛ همان روحیه‌ای که میلانی‌ها معتقدند از زمان بازگشت بازیکن محبوبشان به تیم استفانو پیولی تزریق شده و نقش انگیزشی او را در موفقیت باشگاه کمتر از نقش فنی کادر فنی و دیگر بازیکنان نمی‌دانند.

شاید هر کجای جهان فوتبال هم هر تیمی آرزومند حضور یک زلاتان ابراهیمویچ حتی در کنار تیم و نه درون زمین باشد؛ ستاره‌ای که حتی نوع برخوردش با بازیکنان حریف و دوندگی‌اش در این سن و سال الهام‌بخش موفقیت‌های بزرگ یک تیم باشد. زلاتان ابراهیمویچ این روزها روح میلان است؛ میلانی که دست برنده را در جذب استعدادهای جوان ندارد، ترازهای مالی‌اش افت کرده و توانایی حفظ بازیکنان با کیفیتش را هم از دست داده و بنابراین باید با داشته‌هایش و بر اساس قابلیت‌هایش بهترین کارکرد را رقم بزند. میلان همان زلاتان است که اگر چه نمی‌تواند مثل یک بازیکن 22 ساله بدود اما به جای این کار، ضربات محکمی را به توپ می‌زند تا نقاط ضعفش را با نقاط قوتش پوشش دهد و به موفقیتی در حد و اندازه قهرمانی اسکودتو هم دست یابد.